Topcompetitie

INTERVIEW | Blauwe trui-winnaar Joeri Stallaert leverde zijn contract in vanwege eenzaamheid en beraadt zich op zijn toekomst

1 oktober 2020

In de Omloop van de Braakman moest Joeri Stallaert doorweekt en onderkoeld opgeven. Toch stond hij na afloop van de memorabele door Coen Vermeltfoort gewonnen kasseienklassieker op het podium. De 29-jarige Belg van Hubo-Titan Cargo had aan zijn tweede plaats in de Omloop van Valkenswaard drie weken eerder genoeg om de blauwe trui als leider in het clubrennersklassement van de Topcompetitie te winnen. We spraken met de ex-prof van onder meer Landbouwkrediet en Cibel, de sinaasappelploeg.

“De meet ligt waar dat de meet ligt hè,” baalde Joeri Stallaert nadat hij centimeters tekort kwam om de Omloop van Valkenswaard te winnen. “Maar dat is ook wat de sport zo mooi maakt. Yves (Coolen, red.) ging super vroeg aan en hij veraste iedereen een beetje. Toen ben ik direct beginnen sprinten, maar ik kwam te kort.”

Voordat Joeri Stallaert in 2020 bij de Belgische clubformatie Hubo-Titan Cargo terecht kwam nam zijn carrière een aantal keer een bijzondere wending. De klassiekerspecialist verdiende als jonge beloften van Jong Vlaanderen-Bauknecht met een aantal goede uitslagen in Belgische wedstrijden een contract bij Landbouwkrediet. Drie jaar lang fietste hij schouder aan schouder met Sven Nys, Bart De Waele en Baptiste Planckaert. Via het continentale Veranclassic (met onder anderen voormalig Topcompetitie-winnaar Rick Ottema als ploeggenoot) belandde Stallaert in 2015 bij het eveneens continentale Cibel. Dat jaar won de in Denderbelle geboren coureur rond de Meren van de Eau d’Heure direct het Belgisch Kampioenschap voor Eliterenners zonder Contract, waardoor hij het sinaasappeltricot een jaar mocht inruilen voor de zwart-geel-rode kampioenstrui.

Superjaar 2017 en geringeloord naar Oostenrijk

Vooral 2017 was een bijzonder goed jaar van Stallaert. In de Europe Tour-ranking eindigde hij door zeven podiumplaatsen en een overwinning op de 22 plaats, voor renners als Dupont, Wellens, Benoot en Naesen.

In 2017 werd Stallaert onder meer derde in Nokere Koerse.

“In het laatste jaar bij Cibel reed ik heel goed inderdaad. Op de ranglijst van de UCI had ik net geen 600 punten. Toen ben ik eigenlijk geringeloord door Cibel zelf. Die gingen verder en die hadden mij een mooi contract beloofd, maar uiteindelijk hadden ze dingen beloofd die ze niet konden waarmaken.” Het avontuur kreeg op die manier toch geen vervolg op Belgische bodem. “Toen stond ik daar, goed gereden, maar geen contract. Dan ben ik mailtjes gaan sturen naar alle teams die ik op de site van de UCI kon vinden. Met BEAT bijvoorbeeld heb ik toen ook een goed gesprek gehad, maar toen kwam Vorarlberg. Zij waren super enthousiast en ik zag dat ook wel zitten. Ik zag dat echt als een mooi avontuur en een verrijking van mijn eigen ontwikkeling.”

“Het is ook een hele mooie ploeg. Super goed georganiseerd. De ploeg bestaat al meer dan twintig jaar, waarvan acht jaar als ProContinentale ploeg en die structuur is nog aanwezig.” In Oostenrijk bracht Stallaert veel tijd door in het huis van de ploeg op een kilometer of vijf van het beroemde skioord Lech, waar de Nederlandse koninklijke familie de winter graag doorbrengt. “Dat ene jaar werd ook ontzetten leuk omdat we toen met meerdere renners in het huis van de ploeg zaten.”

Corendon-Circus

Eind 2018 lonkte opnieuw het profpeloton. Corendon-Circus klopte aan de deur en via een bijzonder goede test in december 2018 maakte Stallaert een verwachtingsvol entree bij de ploeg van Mathieu van der Poel. “Hij was een heel goede kameraad van mij. Nog steeds. Maar ik heb heel veel tegenslagen gehad dat jaar. Na mijn goede test heb ik een beetje te veel getraind. Te optimistisch geweest, te ambitieus. Zo raakte ik overtraind en raakte ik in een neerwaartse spiraal.”

“Toen gingen de klassiekers al vrij snel aan mijn neus voorbij en dat was toch eigenlijk waarvoor ze mij hadden aangetrokken. De ploeg werd daarna succesvol. En als het dan goed draait vergeten ze je snel. Voor mij werd het moeilijker om in de selectie te geraken. In het najaar reed ik nog wel wat mooie uitslagen, maar ik was natuurlijk aangetrokken voor het voorjaar en dat heb ik niet kunnen waarmaken. Het was zeker niet het leukste jaar uit mijn carrière, laat ons eerlijk zijn.”

Eenzaam in Oostenrijk

Het avontuur bij Corendon-Circus zat er al na een jaar weer op. Stallaert kon met zijn goede contacten met manager Thomas Kofler van Vorarlberg terugkeren naar Oostenrijk. Net na zijn aankomst in Oostenrijk begon de coronacrisis zijn sporen ook ijn Oostenrijk te trekken. “Het nadeel was dat al mijn ploeggenoten in het teamhuis naar huis gingen en ik alleen achterbleef. Ik ben een extravert persoon. Ik heb die sociale contacten nodig. Ik zei het al, ik zit daar ik een heel mooi huis, alles erop en eraan, maar ik was vooral altijd alleen. Ik ging ganse dagen trainen, maar op den duur was dat niet meer trainen, maar was het gewoon als een toerist rondfietsen om die energie kwijt te kunnen. Dat had met trainingsleer weinig te maken. Dat was gewoon wat fietsen en ergens iets eten hopende dat er wat volk zat, zodat je een keer een babbeltje kon maken. Het was om te fietsen een fantastische omgeving waar je op alle terreinen kon trainen, maar het eenzame gevoel was daarmee niet opgelost. Altijd alleen zitten is voor mij funest. Ik kan mij inbeelden dat het voor anderen misschien wel goed werkt.”

Vorarlberg moest vervolgens keuzes maken om de crisis te overleven en sneed danig in de transportkosten en het wedstrijdprogramma. Alle wedstrijden in de BeNeLux vervielen. “Dat was heel jammer, want dat zijn de terreinen waar ik het van moet hebben, maar ik begrijp het ook. Ze moeten de ploeg ook gezond houden. Jammer dat die ploeg in Oostenrijk gevestigd is, want anders was ik zeker tot 2021 prof bij hen gebleven.”

Terug naar België

Het liep anders. Uiteindelijk hakte Stallaert in de zomer de knoop door, leverde zijn contract in en kwam terug naar België. “Het is een moeilijke tijd. Volgend jaar in januari wordt ik ook 30. Vanaf 2011 werd ik profwielrenner bij Landbouwkrediet en tot drie weken geleden heb ik van mijn passie mijn beroep kunnen maken. Nu ben ik terug in België om mijn me op mijn toekomst te beraden.”

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Dear stress, let’s break up ☀️#sunnyday #relax #pool #enjoy

Een bericht gedeeld door JS (@joeristallaert) op

Herontdekking in de schoolbanken

Intussen keert Joeri Stallaert ook terug in de schoolbanken. “Ik ben met een bachelor opleiding begonnen: Frans en Economie. Ik heb daarvoor bewust gekozen omdat het heel veel kansen biedt aan werkgelegenheid. Je kunt zowel leerkracht worden als de bankwereld in gaan met een diploma.”

“Het zijn wel lange dagen. 06:30 opstaan en dan rond zevenen thuis. Dan kom je thuis en dan horen daar ook nog de behorende taken bij, dus het is nu echt wel serieus plannen en weinig vrije tijd. Om ook nog te proberen een beetje een niveau te halen op de fiets.” De carrièreswitch is opnieuw een ontdekkingstocht voor Stallaert. “Het is ook weer mezelf opnieuw leren kennen. Ik weet het verschil. Ook het andere leven is heel mooi. Het wielrennen zelf vond ik heel leuk om te doen, maar natuurlijk komen daar al die opofferingen daaromtrent bij. Dat is wel eens moeilijk. Ik heb veel vrienden en vriendinnen verloren. Allé, ik bedoel: je gaat met vrienden iets eten, het wordt tien uur, het wordt half elf, het wordt plezant, ze gaan nog iets drinken en dan moet jij als wielrenner al naar huis om op je bed te gaan liggen. Ik ben iemand die zegt ‘ga ervoor’ als je van je passie je beroep kunt maken, maar het is niet altijd rozengeur en maneschijn.”

Afgelopen week won Joeri Stallaert nog in Bachte-Maria-Leerne

De passie is nog lang niet over en daarmee staat ook de deur naar het profpeloton nog altijd volledig open. Sinds de coronobreak laat Joeri Stallaert zien bij de betere renners op de Belgische wegen te behoren. In Nieuwkerken-Waas en afgelopen week nog in Bachte-Maria-Leerne was hij de beste. “Mocht er een mooie ploeg komen die bij mij past, dan ga ik die kans zeker grijpen.”

 

 

 

 



Je hebt de top bereikt
onze sponsoren