Topcompetitie

De top van Mount Everest ligt op de VAM-berg

27 april 2020

Klimmen in Nederland? Ja, kan, als je de lat maar niet te hoog legt. De Everest Challenge? Ja, dát is de lat hoog leggen. Adne Koster ging de uitdaging aan en wist zijn 8848 hoogtemeters op de ‘flanken’ van de VAM-berg te maken.

Wielrennen in quarantaine-tijd laat mensen rare dingen doen. De Belgische AG2R-La Mondiale-renner Oliver Naessen was een van de eersten met een extreme rit: een ronde rond West-Vlaanderen van ruim 300 kilometer. Zijn trainingsmakker Maxim Pirard deed vervolgens een ronde om Vlaanderen, goed voor ruim duizend kilometer. De 19-jarige Koster liet zich door de laatste inspireren om ook zijn extreme kant op te zoeken.

Lastige tijd
Voor de Beloftenrenner van Metec-TKH p/b Mantel.com is de quarantaine-tijd een lastige periode. ,,Ik heb behoefte aan structuur’’, klinkt het vol zelfkennis. ,,Met fietsen alleen ontbreekt die structuur grotendeels. Ik was ook begonnen aan een studie Fysiotherapie, juist om regelmaat in mijn dag aan te brengen. Daar omheen plande ik dan mijn trainingen. Maarja, in deze periode zijn de scholen ook dicht en staat mijn studie op een laag pitje. Ik heb een paar weken met die onregelmatigheid geworsteld en heb toen voor mezelf een ritme kunnen vinden. ’s Morgens doe ik nu klusjes en dan ga ik ’s middags -als het lekker warm is- trainen. Dan kan ik lekker kort-kort rijden. Dat is toch een stuk beter dan jezelf inpakken, want ’s morgens is het vaak nog koud.’’

Koersgemis
Een wielrenner fietst om te kunnen koersen. Dat is bij Koster eveneens zo. ,,Het seizoen was net van start, toen alles afgelast werd. Dan ga je toch zoeken naar vervangende dingen. In de eerste week reed ik een rondje rond Friesland (312,7 km) en de week daarna reed ik met mijn ploeggenoot Thijs de Lange rondom Zuid-Holland (380,2 km).’’ Door het schuiven op het zadel ontwikkelde Koster een klassieke wielerblessure: een ontsteking aan het zitvlak, ook wel een ‘derde bal’ genoemd. ,,Dat was even lastig. Daardoor ging het fietsen even een stuk minder. Zitten op een smal zadel is dan niet prettig. Gelukkig ging de blessure snel over en kon ik aan mijn volgende projectje beginnen: alle straten van mijn woonplaats Roden afrijden. Dat was nog best lastig, want je wilt natuurlijk niets overslaan. Ik had op Strava wel een route gemaakt, maar die dan volgen is nog best lastig. Uiteindelijk heb ik gewoon wijk voor wijk afgereden, waarna op de GPS alle rode geplande straten veranderden in blauwe gereden wegen. Dat is wel een goede manier om je kop erbij te houden, want concentratie was in die rit wel lastig. Het voordeel was wel, dat als ik mijn bidons bij moest vullen, ik dat makkelijk thuis kon doen.’’

Everesting
De kerst op de Kosters’ taart werd dus het volbrengen van de 8848 hoogtemeters van Mount Everest. Daarvoor had hij zijn oog laten vallen op de beruchte VAM-berg. ,,Omdat deze kort maar steil is, maak je al snel veel hoogtemeters. Verschillende bronnen toonden aan dat je per beklimming 30 tot 35 hoogtemeters hebt. Om dan aan de juiste hoogte te komen, moet je zo’n 300 keer omhoog.’’ Zaterdag 18 april stond hij dan ook om vijf uur ’s morgens klaar voor zijn uitdaging. ,,Ik wilde vroeg starten, zodat ik zoveel mogelijk in het daglicht zou kunnen rijden. En als het dan eventueel tegen zou vallen, zou ik niet om twaalf uur ’s avonds pas klaar zijn’’, lacht hij.

Samen met jongere broer Bjorn stapte hij op en reeg ronde aan ronde, beklimming aan beklimming. ,,Het was wel mooi om zo vroeg te starten. We zagen de zon opkomen en dat was een erg mooi moment.’’ Keer-op-keer overwonnen de broertjes de 600 meter lange klim met een stijgingspercentage van 6,2% met een kasseienstrook aan het einde. ,,Bjorn had een soort van masker op, want we bleven lang naast elkaar rijden. Ik dacht bij mezelf ‘wanneer ga ik hem nou pijn doen’, maar er was maar weinig aan hem te zien.’’ ‘Lekker rijden’ zat er voor Koster nooit in. ,,Daarvoor is de klim te kort. Je komt nooit echt in een ritme. Daarnaast wisselt de stijging van de klim ook nog regelmatig. Het steilste deel is ruim 12%. En na de afdaling ben je weer uit je ritme.’’ Na 150 keer (!) omhoog liet Junior Bjorn zijn broer alleen verder gaan. ,,Sommige mensen hadden gehoord van mijn Everesting-poging en hebben me een paar rondjes vergezeld. Ik moest een stukje tegen de rijroute in en daar mopperden sommige oudgedienden wel over, maar als mijn moeder dan uitlegde waar ik mee bezig was, dan hadden ze daar wel respect voor.’’

’s Avonds om acht uur beklom Koster de bult, waarop hij vorig jaar Districtskampioen werd, voor de 302e keer. Na een netto-fietstijd van 14 uur en 1 minuut reed hij 343,53, kilometer. Goed voor een hoogtewinst van 9719 meter! Bij een indrukwekkend gemiddelde van 24,5 kilometer per uur. ,,Omdat ik niet precies wist hoeveel hoogtemeters er per ronde waren, heb ik er maar een aantal beklimmingen bij gedaan. Dat was achteraf niet nodig, omdat er dus 32,5 hoogtemeters per ronde waren en ik met 30 gerekend heb. Je wilt natuurlijk ook niet tekort komen.’’

Hoe nu verder
Dit jaar rijdt Koster voor het continentale Metec-TKH p/b Mantel.com. ,,Ik heb het erg naar mijn zin bij de ploeg. We hebben sterke renners en de onderlinge sfeer is erg goed. Jammer dat we bij de eerste koersen dit jaar nog niet hebben kunnen laten zien wat we kunnen. Het teamwork moest nog wat op gang komen. De laatste wedstrijd voordat alles stil gelegd werd, ging al een stuk beter.’’

De extreme tochten heeft Koster nu wel gehad. ,,De benen zijn vijf dagen na de VAM-berg nog steeds pijnlijk. Ik ben wel klaar met die gekkigheid, ik heb gedaan wat ik wilde. Ik ga nu weer een beetje structuur in mijn trainingen brengen. Dit soort dingen zijn natuurlijk goed voor de basisconditie, maar je raakt de snelheid wel kwijt.’’

Over een vervolg van het wielerseizoen is Koster gematigd positief. ,,Ik hoop wel dat we in september weer kunnen gaan koersen. Maar van mij hoeft dat niet tot ergens in december. Eind oktober lijkt me lang genoeg toe. We moeten natuurlijk ook gewoon weer aan de voorbereidingen voor het seizoen 2021 beginnen.’’



Je hebt de top bereikt
onze sponsoren