Topcompetitie

Van der Meer is terug, maar zonder keelamandelen

14 april 2019

Vorig jaar werd hij nog derde en vandaag kwam Nick van der Meer als 32e over de streep in de Omloop van de Glazen Stad. Toch kijkt de 25-jarige renner met tevredenheid terug op de Westlandse klassieker. De renner van VolkerWessels maakte vandaag zijn seizoensstart nadat zijn keelamandelen een paar maanden geleden verwijderd werden.

“Dat ik zo zou rijden heb ik echt niet verwacht”, vertelt Nick van der Meer na de finish van zijn thuiskoers. “Ik ben nog niet helemaal terug, maar ik mag zeker niet klagen.” Van der Meer draaide op zich een goede winter, hij trainde goed en leek langzaam maar zeker in vorm te raken. Totdat hij op trainingskamp ziek werd. Zijn keelamandelen moesten eruit en hij kon weken niet fietsen. “Pas sinds deze week heb ik weer echt kunnen trainen. Nog steeds niet wat ik gewend ben, maar de laatste dagen ging het weer een stuk beter.”

“Afgelopen dinsdag heb ik besloten om toch te starten”, vertelt Van der Meer over het besluit om toch te starten. “Het is mooi dat ik die ruimte van de ploeg krijg om het op deze manier te beslissen en dat ik tijd heb gekregen om weer te herstellen.” Eenmaal van start heeft Van der Meer genoten om weer te koersen, maar vooral ook ontzettend afgezien. “Natuurlijk had ik een stemmetje in mijn hoofd die zei dat er wat mogelijk was, maar als snel besefte ik dat ik vooral moest volgen.”

Dat deed Van der Meer in eerste instantie dan ook. Toen hij zijn ploeggenoten constant zag meespringen kon hij het uiteindelijk ook niet laten. In de finale komt Van der Meer in een omvangrijke kopgroep terecht. “Dat was wel erg mooi, maar wel een ontzettend pittige aanval. Het was wel genieten, zoveel bekenden langs de kant. Ik moest wel af en toe mijn best doen om mij weer te focussen.”

In de finale werden ze teruggepakt en bleef alleen Rick van Breda over. Die kwam na een indrukwekkende solo winnend over de streep. De sprint van het peloton werd gewonnen door Roy Eefting, voor Arvid de Kleijn en Bas van der Kooij. Vand er Meer werd 32e. “Ik zat behoorlijk stuk, maar ben zeker tevreden over mijn comeback.”

Keelamandelen

Ondanks dat 2018 een prima seizoen was kreeg Van der Meer te maken met periodes dat hij zich toch echt minder goed voelde. “Ik was een aantal keer ziek, maar wist niet echt waar het aan lag. Keelpijn was het, maar hoe erg het was wist ik niet.” Aan het begin van 2019 kwam hij erachter dat het zijn keelamandelen waren. Er werd besloten om na dit seizoen ze eruit te halen omdat dat hij nu eerst een goed seizoen wilde draaien. Dat leek ook te gaan lukken, zijn winter was prima en vol goede moed vertrok hij op trainingskamp. Daar ging het mis. “Ik werd ziek, dat was echt heel erg pijnlijk. Het was net alsof iemand mijn keel dicht kneep. De laatste dagen kon ik ook niet meetrainen toen wist ik wel dat er wordt aan gedaan moest worden.”

Toen hij thuis kwam is hij meteen naar de huisarts gegaan. “Volgens hem was een paracetamolletje prima, maar ik wilde ook graag naar een specialist. De KNO-arts vertelde mij meteen dat ik mijn keelamandelen eruit moest halen, een aantal dagen later kon ik al terecht voor een operatie.” Eind februari werden ze eruit gehaald en daarna begon zijn herstel. “Eigenlijk hoopte ik om eind maart alweer te koersen, maar ik had toen nog zoveel last van het bloedverlies en de narcose. Minder bloed betekent natuurlijk minder zuurstofopname, dus dat voel je wel. Ik voelde mij net een toerder als ik aan het trainen was, het sloeg nergens op.”

Het herstellen was vooral veel ijs eten en koud water drinken. “Je moet het zien alsof je schaafwonden in je keel hebt, dus het ijs eten zorgt ervoor dat de pijn een beetje verdoofd.” Na andere halve maand was het dus eindelijk weer zo ver en kon hij zijn debuut in het blauw-wit-zwarte shirt maken.

Vorig jaar nog in het rood-wit-groen van Westland Wil Vooruit.

Nieuwe ploeg

Wie Nick van der Meer vandaag in het peloton zocht moest op zoek naar een naar een ander shirtje. Hij rijdt namelijk niet meer voor Westland Wil Vooruit, maar voor VolkerWessels Merckx. “2018 was een mooi jaar, ondanks dat het met de ploeg niet zo goed liep heb ik toch hard kunnen fietsen.” Westland Wil Vooruit dreigde uit elkaar te vallen en een aantal drijvende krachten ging de club verlaten.

“Ik moest dus op zoek naar een nieuwe ploeg en ik wilde eigenlijk niet graag naar een andere club, ik was liever continental geworden.” Dat lukt hem niet en uiteindelijk kwam hij bij Allard Engels terecht, de teammanager van VolkerWessels Merckx. “Eigenlijk kreeg ik in de zomer al contact met Allard Engels en toen hebben we afgesproken om wel contact te houden.” Toen het eenmaal concreet werd wist Van der Meer het zeker, VolkerWessels Merckx is een perfecte ploeg voor de 25-jarige Zuid-Hollanders. “De ploeg is zo ontzettend georganiseerd, het is echt net een continentale ploeg. Overal wordt aan gedacht. Zo staat er na het trainingen eten en een hersteldrank klaar. Het zijn kleine dingen, maar het helpt je echt.”

VolkerWessels stopt hun ambitie niet onder stoelen en banken. Volgend jaar wil de ploeg de continentale status hebben. “Het is goed voor elkaar volgens mij. De ploeg heeft een visie voor de komende vier, vijf jaar, dat is iets wat super mooi is en zeker niet vanzelfsprekend in de wielersport. Het zou mooi zijn als ik samen met VolkerWessels continentale renner kan worden.”

De eerst volgende koers is de Wim Hendriks Trofee, over twee weken. Maar voordat het zover is gaat Van der Meer nog een aantal dagen naar Mallorca. “Even lekker trainen in de zon en mij voorbereiden op de volgende koersen.”

En hij heeft het geluk dat hij dat werktechnisch goed kan regelen. “Ik ben tegenwoordig werkvoorbereider, maar mijn opdrachtgever is Gerard Heskes en die begrijpt wel als ik af en toe op trainingskamp ga.” Gerard was jaren de stuwende kracht achter Westland Wil Vooruit.



Je hebt de top bereikt
onze sponsoren