Topcompetitie

Kenny Nijssen kijkt uit naar NK Wattmeister en zoekt ploeg voor 2019

10 oktober 2018

Bij de bookmakers zou een gok op Kenny Nijssen als Topcompetitie Wattmeister-kampioen wellicht een aardig resultaat hebben opgeleverd. De renner van Wilton-De Volharding was de toch enigszins verrassende winnaar in het Velodrome in Amsterdam. Een gesprek met de winnaar van de Wattmeister en het stagecontract bij Katusha-Alpecin.

Foto’s: Vincent Riemersma – Topcompetitie

De Wattmeister is al twee jaar een vast onderdeel van de Topcompetitie. Vorig jaar won Piotr Havik de challenge en dit jaar kroonde Kenny Nijssen zich tot winnaar. Vanaf dit jaar is er, naast de Wattmeister in de Topcompetitie ook een nationale titel te verdienen in deze discipline. De nationale titelstrijd vindt zaterdag plaats op Neeltje Jans, na de Tacx Pro Classic. We spreken met de winnaar van de Topcompetitie Wattmeister van 2018: Kenny Nijssen.

“Ik wist dat als ik mijn wattages van de weken ervoor zou trappen, dat ik 6,4 watt per kilo zou moeten kunnen halen,” blikt Kenny Nijssen terug op de aanloop naar de finale. Met dat wattage zou hij meedoen om het felbegeerde rode truitje, gesponsord door Trivio.

De Lange favoriet

“Je weet natuurlijk nooit wat de anderen doen op zo’n finaledag,” begint de 27-jarige renner over zijn tegenstanders in de finale. “Je had natuurlijk Piotr Havik die vorig jaar had gewonnen. Daarnaast had je Thijs de Lange die in de voorronde al heel goed had gereden en die in de week daarvoor nog tweede was geworden in de klimtijdrit. Misschien was hij wel de grote favoriet. Ik dacht dat hij mijn grootste concurrent zou worden en dat bleek uiteindelijk ook wel.”

Gedegen voorbereiding

Het deelnemersveld en daarmee de tegenstand van Kenny Nijssen in de finale van de Wattmeister was niet mis. Naast Piotr Havik en Thijs de Lange stonden ook Daniel Abraham en Jeen de Jong hoog op de favorietenlijstjes. Een gedegen voorbereiding was dan ook niet minder dan noodzakelijk. “Na de kwalificatie ben ik goed gaan trainen voor de finale van de Wattmeister,” vertelt Nijssen. “Anderhalve week voor de dag van de finale ben ik nog naar Frankrijk gegaan. Daar heb ik nog een cyclo gereden en twee wedstrijdjes. Een halve week voor de Wattmeister was ik dan weer terug in Nederland.”

De finale

Tijdens de test kreeg Nijssen echter weinig mee van hoe zijn concurrenten ervoor stonden. “Het is een mentaal spelletje waarbij je eigenlijk vooral bij jezelf moet blijven. Je moet helemaal niet letten op de rest,” herinnert hij. “Zelfs van het geluid van de speaker en van het publiek om je heen vang je bijna niets op. Ik heb het niet eens gehoord toen de nummers drie en vier afvielen.”

Kenny Nijssen moest uiteindelijk van zijn vader, die zijn chaperon was en naast hem stond in het Velodrome, dat hij nog samen met rivaal Thijs de Lange over was in de strijd om de titel. “Thijs zat naast me. Vanaf dat moment ga je natuurlijk wel meer op elkaar letten. Verder is het enige waaraan ik dacht tijdens de test de cadans. Op het scherm voor je zie je de cadans die je trapt. Die moest ik zo gelijk mogelijk zien te houden. Dat scheelt kracht. Elke versnelling of vertraging kost energie, omdat je dat merkt in de weerstand van de Tacx Neo.”

Uiteindelijk breekt Thijs de Lange na ruim meer dan een uur ploeteren op de Tacx. Kenny Nijssen hield het iets langer vol en wist daarmee de titel verrassend naar zich toe te trekken. “Toen was ik natuurlijk superblij,” herinnert Nijssen zich levendig. Hij dacht ook meteen aan de gevolgen van zijn winst. “Ik dacht eindelijk ook eens een kans te krijgen op een hoger niveau en in mooie koersen,” doelt hij op het stagecontract bij WorldTour-formatie Katusha-Alpecin dat hoort bij de eindwinst van de Wattmeister. “Grote blijdschap natuurlijk.”

Roodgloeiend

In de dagen na de Wattmeister finale staat de telefoon van Nijssen roodgloeiend. “Soms vraag je je af hoe al die mensen aan je nummer komen,” lacht hij. “Journalisten, vrienden, familie. Dat was wel echt leuk om mee te maken.”

Snel daarna is ook het contact met Katusha-Alpecin gelegd. “Eerst feliciteerde ze mij via de mail en daarna heb ik met Azevedo (de general manager, red.) gebeld. Dat ging meer al over de praktische zaken. Fietsmaten en kleding, dat soort dingen. En welke koersen ik zou gaan rijden,” aldus Nijssen.

Enkele dagen later krijg hij zijn fiets en kledingpakket opgestuurd. Het was nog even wachten op het moment dat Nijssen het de rode outfit voor het eerst een rugnummer op het karakteristieke rode tenue van Katusha-Alpecin mocht spelden. “De eerste ontmoeting met de staf en de renners van de ploeg was bij mijn eerste wedstrijd,” vertelt de vederlichte renner over de kennismaking met de ploeg.

Dubbel weekend

Op 14 september was het zover. De eerste koers als stagiair van Katusha-Alpecin: Kampioenschap van Vlaanderen. “Die eerste kennismaking ging vrij soepel. We waren met zes renners. Een Rus die geen woord Engels sprak, dus daar had niemand contact mee,” gniffelt Kenny Nijssen. “Voor de rest was er meteen een heel vriendelijke sfeer. Gezellig.”

In de koers was er een ondersteunende rol weggelegd voor Nijssen. “Wat echt anders is aan het rijden in zo’n team is dat je echt rijdt als een ploeg. Normaal wordt er niet zoveel als een ploeg gereden, zeker niet bij De Volharding (de club waar Kenny Nijssen voor rijdt in de Topcompetitie, red.). Dat is wel echt een verschil met het profniveau. Daar krijg je gewoon de opdracht om bij elkaar te blijven.”

Fotocredits: Familie Nijssen

Een dag later reed Nijssen ook de Primus Classic. In beide koersen deed hij zijn werk voor de ploeg. “Drinken halen en de kopman terugbrengen als hij moest plassen. Zaterdag heb ik nog even op kop gereden achter de kopgroep aan. Een rol die ik in al de ploegen waarvoor ik gereden heb nog nooit eerder had gedaan.”

Italië?

Na het Belgische dubbele weekend was er een kans voor Kenny Nijssen op nog twee mooie koersen. Voor de Tre Valli Varesine en Gran Piemonte (beide 1.HC) zat Nijssen in de voorselectie. “Na België was het nog een maand tot die koersen. Ik hoopte natuurlijk van harte dat ik daar mijzelf kon laten zien. In de trainingen ernaartoe ging ik wat extra uren maken. Die wedstrijden gaan over terrein waar ik mezelf kan onderscheiden.”

Uiteindelijk valt hij af af voor het Italiaanse tweeluik. “De ploeg is zich daar volledig aan het voorbereiden voor de Ronde van Lombardije,” weet Nijssen. Met zijn extra trainingen en zijn ervaringen bij Katusha-Alpecin staat er komend weekend wel een nieuw piekmoment in de agenda van Kenny Nijssen: het NK Wattmeister. “De vorm moet nog goed zijn.”

NK Wattmeister

“Ik heb er door mijn stage bij Katusha-Alpecin iets minder specifiek op voorbereid dan tijdens de Topcompetitie Wattmeister,” geeft Kenny Nijssen toe. “Maar zoals ik zei, de vorm moet nog goed zijn.”

Voor Nijssen is het ook al weer even geleden dat hij op een Tacx zat. “De laatste keer was tijdens de Wattmeister finale,” lacht hij. “Maar ik begrijp dat Bram Tankink, Jos van Emden en Taco van der Hoorn meedoen? Dat is heel mooi, dat die profs hier ook aan mee komen doen.” Het titelgevecht zal een behoorlijke kluif worden. Het protocol is iets anders dan bij de Topcompetitie Wattmeister. (Daarover later deze week meer.)

Zoektocht naar een ploeg

Meer en meer specialiseert Kenny Nijssen zich op het koersen. “Ik zat dit jaar nog in een gran fondo-ploeg. Daar ben ik uit gestapt. Eigenlijk focuste ik me al meer op de weg. Ik ga me volledig richten op wegwedstrijden, maar ik zou daar nog wel graag een ploeg voor willen,” verwoord hij zijn zoektocht naar een ploeg voor komend seizoen.

“Ik zou graag naar een continentaal team willen. Een stapje hogerop. Voor een renner zoals ik is het misschien ook wel beter om een buitenlands conti-team te vinden. Er lopen wel wat contacten, maar er is nog niks zeker.”



Je hebt de top bereikt
onze sponsoren

Contact

Heb je relevant nieuws voor onze site?
Mail het dan naar:

redactie@topcompetitie.nu

Heb je een vraag, voorstel of iets anders?
Laat het ons weten.


Flavio Pasquino
+31(0)6 41905600
flavio@topcompetitie.nu


Privacy statement