Topcompetitie

Bugter pakt ritzege en het eindklassement en trek met veel moraal naar Limburg

31 mei 2018

Als er iemand met veel moraal in de Ronde van Limburg start is het Luuc Bugter wel. De 24-jarige Gelderlander won afgelopen week de Rás Tailteann, een achtdaagse Ierse etappekoers. Bugter won niet alleen het eindklassement maar mocht in de derde rit ook nog eens zijn handen omhoog steken voor de ritzege.

“Eigenlijk stond deze koers helemaal niet op mijn programma”, geeft Luuc Bugter toe. “Maar ik voelde mij aardig goed in de weken ervoor en er waren wat verschuivingen binnen de ploeg. Het is mooi dat ik alsnog kon starten.” De renner van Delta Cycling Rotterdam liet op de eerste dag al meteen zien dat het een goed idee was om hem mee te nemen. Bugter werd tweede op 4 seconden van de Zwitser Cyrille Thièry door de bonificatieseconden, die alleen in de eerste rit werden verreden stond Bugter na de eerste etappe op 10 seconden van de leider. “Dat was een mooie dag, ik zat met Jason van Dalen in de kopgroep. We probeerden een aantal keer weg te komen, maar net op het moment dat de Zwitser ging konden wij niet mee.

“Uiteindelijk is het een goede keuze geweest”, vertelt Bugter over de beslissing om toch te rijden. “De ploeg reed hier al meerdere jaren, maar eindelijk mocht ik ook mee.” Zijn resultaten gedurende de wedstrijd waren om over naar huis te schrijven. Na zijn tweede plek op de eerste dag werd hij een dag later opnieuw tweede. “Toen begon het eigenlijk wel te knagen, ik was hierheen gekomen om een rit te winnen en we zouden het per dag gaan bekijken. Als je dan de eerste twee dagen tweede wordt is het aan de ene kant frustrerend, maar weet je aan de andere kant wel dat je goed bezig bent.”

Een dag later viel het wel allemaal zijn kant op. “Die dag stond ik met volle overtuiging aan de start van de etappe.” Dat zelfvertrouwen liet Bugter vooral in de sprint om de zege zien. “Het was een sprint met een bocht op 300m van de finish, ik ging vroeg aan met de overtuiging dat ik nu niet tweede wilde worden. Toen ik over de streep kwam viel er een last van mijn schouders, eindelijk wist ik een rit te winnen.”

Ondanks zijn ritwinst en prima plek in het klassement durfde hij nog niet aan het klassement te denken. “Ik wilde van de stempel af dat ik altijd net niet win, en dan kan je het beste doen door een een etappe te winnen.” Pas in de dagen erna ging Bugter er in geloven dat hij niet alleen voor de puntentrui, maar ook voor de leiderstrui kon gaan. Het klassement was niet echt een doel voor me. Het is acht dagen en er zaten wat lastige ritten tussen. In de loop van de week gaf het mij wel het gevoel dat ik het misschien ook wel in de lastigere etappes kon meedoen voor een korte uitslag.”

Credit ©INPHO/Bryan Keane

Toeslaan in de laatste twee dagen

Bugter ging ongestoord verder met het bij elkaar rijden van korte uitslagen en het sparen van de punten voor de groene trui. De achtdaagse koers sloot met twee zware etappes waarin het klassement definitief in een plooi zou vallen. “De een-na-laatste etappe was echt lastig”, vertelt Bugter. “Toen dacht ik wel, als ik hier mee kan komen is een klassement mogelijk. We reden met een ploeg waarvan alle jongens goed bergop kunnen en we stonden allemaal kort in het klassement. Dus het was ook niet zo dat we in die rit een uitgesproken kopman hadden.” Tijdens de de rit probeerden de mannen van Delta hun Zwitserse concurrenten onder druk te zetten. Dat lukt enigszins, de Zwitsers moesten diep gaan om de leider van voren te houden maar dat lukte ze wel.

Dan moest het voor Delta in de laatste rit echt gaan gebeuren. De mannen van ploegleidster Iris Slappendel kregen nog een kans om de voorsprong van de leider teniet te doen. De etappe begon zoals ze hoopten. Er was een kopgroep vooruit zonder een renners van de Zwitserse ploeg, dus was het aan de ploeg van de leider om het te controleren. Dat zag ook Luuc Bugter. “Zo konden wij ons redelijk sparen voor de laatste 35 kilometer, daar zat een plaatselijke ronde met een klimmetje erin.” Volgens Bugter werd daar een fout gemaakt door de tegenstanders. “Ze hebben de kopgroep heel snel teruggereden, eigenlijk veel te snel. Daar hebben ze zichzelf kapot gereden en konden wij later van profiteren.”

In die laatste ronde sloegen de mannen van Delta echt toe. “We draaiden vooraan de klim op en al vrij snel was Sjoerd Bax vertrokken. Hij fietste 10 seconden bij elkaar en net voor de top ben ik erheen gesprongen. Alleen de Belg Ghys kon nog meekomen. Toen we met z’n drieen waren zijn we volle bak gaan rijden. In het peloton probeerde de andere Delta-mannen nog een beetje te storen en dat zorgde er mede voor dat we weg bleven.” Uiteindelijk won de Belg en kwamen Luuc en Sjoerd als nummers 2 en drie over de streep. Op hoeveel seconden was nog even onduidelijk al was Bugter al vrij snel zeker. “Samen met de Zwitserse leider van het klassement stond ik bij de jurywagen te wachten op de uitslag. Ik had er een goed gevoel over, maar spannend was het wel.”

En zo kwam het voor dat Luuc Bugter de koers op zijn naam schreef en geen moment in het geel heeft kunnen rijden. “Dat maakt mij helemaal niks uit. Ik heb de hele week in het groen mogen rijden en dat was ontzettend mooi, voor mij en voor de ploeg. We gingen voor de overwinning en dan is het mooi dat het lukt.”

Overtuiging

Zo’n overwinning geeft Bugter het goede gevoel wat hij nodig had. Vorig jaar stond hij goed in het klassement van de Topcompetitie en had hij in de Eurode Omloop de kans om de Topcompetitie te winnen. Dat ging echter helemaal fout, Bugter haalde zijn niveau niet en moest gedesillusioneerd afstappen. “Ik twijfel altijd over dingen”, vertelt Bugter over de periode. “Je bent altijd bezig met wat je wil in de jaren erna en als conti-renner heb je altijd in het achterhoofd dat je op een hoger niveau wil fietsen. Daar was ik vorig jaar veel te veel mee bezig, dat is dit jaar wel anders.” Waar het precies aan ligt weet Bugter niet. “Het is vooral dat ik mij nu echt focus op het plezier hebben in het koersen. Dat zorgt er bij mij voor dat ik zo ver mogelijk kan komen.”

Volgens Bugter is hij een stuk meer ontspannen dan vorig seizoen. “Winnen is altijd lastig, dat heb ik de afgelopen jaren helaas vaak meegemaakt, maar dat het nu lukt geeft mij nog meer rust. Ik doe het voor mijzelf, Ik heb nu die overtuiging dat ik het in me heb, dat voelt wel erg goed. Je kan wel zeggen dat ik nu meer geleerd heb om minder te twijfelen en beter met druk om kan gaan.”

In Limburg kan veel

“Voor mijzelf is het de grootste overwinning dat ik nu eindelijk heb kunnen laten zien dat ik kan winnen. En niet perse dat ik dat aan andere kan laten zien, maar meer dat ik het mijzelf bewezen heb.” Wie in de weken voorafgaand aan een koers wint is natuurlijk meteen favoriet voor die koers. Dus dat betekent dat er aankomende zondag extra op Bugter wordt gelet. “Ik leg mijzelf geen druk op, maar ik weet dat ik in deze vorm echt wat kan laten zien.” Het is ook niet gek om Bugter op te schrijven. Hij werd vorig jaar vierde en de drie mannen voor hem zijn er dit jaar niet bij. “Ik weet dat ik mee kan doen door mij resultaat van vorig jaar. Maar het ene jaar is het andere jaar niet. Elke koers is weer anders en zelfs dezelfde koers kan een jaar later weer volledig anders te zijn.”

“Ik wil lekker koersen met het gevoel dat ik afgelopen week had. Die overwinning in Ierland pakken ze mij niet meer af.”



Je hebt de top bereikt
onze sponsoren