Topcompetitie

Rene Hooghiemster als ploegleider op de fiets

29 april 2017

Het was een mooi weekend voor het Baby Dump Cycling Team. Robbert de Greef wist in de Ton Dolmans Trofee het ploegenspel af te ronden en zijn ploeggenoot Rick Ottema mocht als tweede mee op het podium. Een dag eerder was het Rene Hooghiemster die op het podium stond. De 30-jarige Fries werd derde in de Arno Wallaard Memorial. Hooghiemster wordt binnen de ploeg uitgespeeld als koerskapitein, of zoals hij zelf noemt, het verlengstuk van de begeleiding.

Misschien is Hooghiemster wel de grote dirigent van het spektakelstuk wat we de afgelopen weken hebben gezien. In de Omloop van de Braakman begon het al, Baby Dump Cycling Team voerde de forcing en op elke strook draaide de ploeg steevast als eerste op. “Toch misten we de slag op het einde, dat mag natuurlijk niet het doel zijn”, aldus Rene Hooghiemster. “Na de Braakman wisten we wel dat we goed bezig waren, maar het werd tijd dat het tot iets ging leiden. Als je niet wint, kom je ook niet in een flow om meer te gaan winnen. We moeten zorgen dat we de lijn doorzetten en vertrouwen houden. Dan weet je dat het een keer uitkomt.”

Een dag later was het al zo ver. Weliswaar zonder Hooghiemster, maar de mannen van Baby Dump sprongen op de juiste momenten mee in de Omloop van de Glazen Stad. Uiteindelijk wint Jeff Vermeulen, maar was het Patrick van der Duin van het Baby Dump Cycling Team die het podium een beetje groen kleurde. Hij werd tweede.

De goede flow

De week erna reed de ploeg de Tour Loire et Cher. Een UCI-meerdaagse waarin veel Nederlandse ploegen van start gaan. Al snel bleek de vorm van het team echt goed te zijn. In de eerste dagen reed Hooghiemster zichzelf in de bergtrui en liet ook Rick Ottema zich aanvallend zien. De echte score kwam op de derde dag, toen Arvid De Kleijn het teamwork afmaakte door de rit te winnen. “Na de winst van Arvid kwamen we echt in een flow terecht. De sfeer om goed met elkaar op te schieten was er al het hele jaar, maar de flow om sportief te presteren is er de laatste weken bijgekomen. Na de winst in Loire et Cher reed iedereen met een grote glimlach rond. Dan kan je je eigen goede vorm omzetten tot goed werk, wat dan weer leidt tot resultaat.

Volgens Hooghiemster was deze flow het resultaat van heel wat jaren werk. “We zijn drie jaar geleden begonnen met het idee om mij als fietsende ploegleider in te zetten. Het doel is om een goede continentale ploeg te maken op continentaal niveau. We zijn niet de ploeg met het allergrootste budget en we zijn ook niet op zoek naar de renners met het allergrootste palmares. We zoeken renners met verschillende kwaliteiten, maar ook diverse karakters. We zijn ervan overtuigd dat je dan collectief het sterkste kan zijn.”

Arno Wallaard

Na Loire et Cher werd het tijd om opnieuw in Nederland te koersen. Op zaterdag stond de Arno Wallaard Memorial op het programma. “We waren vanaf het vertrek heel sterk, maar in de finale kwamen we eigenlijk een aantal mannen te kort in de kopgroep, Metec-TKH zat daar met drie man en wij met z’n tweeën.” Hooghiemster zat samen met sprinter Arvid de Kleijn in de kopgroep. Hij was niet de enige met rappe benen. Metec-TKH had Maarten van Trijp en Johim Ariesen en ook Fabio Jakobsen en Timothy Stevens zaten in de kopgroep. “Mijn doel was duidelijk, ik moest de kopgroep slopen zodat Arvid in een zetel naar de finish werd gebracht. Het is belangrijk om met een plan en doel in de finale te komen, niet door domweg hard te fietsen.”

In de finale reed de Belg Stevens weg en hij kreeg Hooghiemster en Kouwenhoven mee. “Ik wist wel dat Stevens hard kon sprinten, maar ik was vooral bang voor de renners die daarachter zaten. Mijn sprint ging niet goed, terwijl ik dacht dat er nog wat op zat. Ik had die laatste bocht anders moeten aanpakken, dan had er wellicht meer in gezeten.” Steven won en Hooghiemster werd uiteindelijk derde.

Een van de mooiste koersen van mijn leven

Het was nog amper een dag later en het Baby Dump Cycling Team stond aan de start van de Ton Dolmans Trofee. In de eerste echte vlucht zagen we ook meteen Rene Hooghiemster. “Mijn doel was om daar de goede jongens in de juiste rol te brengen. We hebben een aantal jongens die te gretig zijn en dat soms in de finale moeten bekopen. Het is aan mij om hen rustig te houden. Rick Ottema en Robbert de Greef zijn naast hele grote talenten ook ontzettende liefhebbers. Zij willen altijd koersen. Ze moeten niet denken dat ze na een uur koers het verschil al kunnen maken, dat is ons vaker opgebroken.”

Juist het sparen en wachten ging tijdens de Ton Dolmans Trofee goed. “Het is bewonderenswaardig hoe hard die jongens rijden. Het was een van de mooiste koersen van mijn leven. Met het begeleidingsteam heb ik veel contact over de renners, we zijn er intensief mee bezig. Dat harde werken kwam in die wedstrijd samen, eindelijk konden we ons overwicht afmaken. Als je dan ook nog 1 en 2 wordt is dat natuurlijk helemaal mooi. Robbert wint doordat hij het mentaal kan opbrengen om tien seconden voor de groep te rijden. Rick wordt tweede op een manier hoe hij niet vaak tweede wordt. Hij heeft zich dit keer rustig gehouden en pas op het eind de gashendel open getrokken..”

Rene Hooghiemster ziet zichzelf de komende jaren in deze rol. “Ik vind het fantastisch om te doen. Werken en fietsen, dat is voor mij een perfecte afwisseling. Wat mij betreft blijf ik dit nog een aantal jaar doen.”

 



Je hebt de top bereikt
onze sponsoren